I belive whatever is in store for us will be for us





เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
แอบรักดอกทานตะวัน
แรกแย้มยามบาน อวดแสงตะวัน
ช่างงดงามเกินจะเอ่ย

ดอกเหลืองอำพัน ไม่หันมามอง
แม้เหลียวมา ยังไม่เคย
ไม้ขีดเจ้าเอ๋ย เลยได้แต่ฝัน ข้างเดียว
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์

จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเองก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง
สักครั้ง


เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
สาดแสงในใจ ไม่นาน
ดอกเหลืองอำพัน จึงหันมามอง
และพบเพียงกองเถ้าถ่าน

เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย
เพราะรักจริงใจ อย่างนั้น
เพียงแค่เธอหัน เพียงแค่เธอมอง ก็พอ
ดอกไม้จะบาน และหันไปตาม
แต่แสงจากดวงอาทิตย์

จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง

จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ให้มีลำแสง สีทอง
จุดตัวเอง ก็ยอมทันใด ให้ลุกเป็นไฟ ขึ้นมา
เพียงปรารถนา ดอกทานตะวัน หันมอง
สักครั้ง

สนใจในหลายสิ่งที่เป็นตัวเองและบุคคลรอบข้าง ความแตกกต่างอาจทำให้เข้าใจไม่เหมือนกัน แม้บางครั้งผู้คนทั้งหลายมองว่าดี แต่ตัวเราอาจไม่เป็นเช่นนั้น ทั้งหมดนี้ได้ถูกเปิดเผยออกมาทั้งด้านการกระทำ คำพูด หรือความนึกคิด เรามีสิทธิ์จะคิด จะนึก นั่นคือ สิทธิของเรา และเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการจะมี ถึงมันเป็นเพียงนามธรรมที่จับต้องไม่ได้

Fun Pai - Tee Chaiyadaj

Horror film , Comedy ,

Pop show

___ โจรปล้นใจ ____


ณ ราตรีที่คนหลับขยับตื่น
ลุกขึ้นยืนเดินย่องเข้าห้องสาว
เดาะรหัสปากสั่นเสียงสั้น-ยาว
ใจรัวกราวลืมชื่อฝ่ามือเย็น

ประตูแย้มเปิดให้เข้าไปย่อง
มิค่อยคล่องมืดสลัวตัวไม่เห็น
กระซิบแผ่วออมคำอย่างลำเค็ญ
ย่องมาเป็นแมวขโมยมีโพยภัย

กระหวัดกอดออดอ้อนสมรมิ่ง
สองกายอิงแนบฝาดั่งอาศัย
อกระรัวตัวสั่นประหวั่นนัย
ยังอ่อนวัยกระซิบเผยมิเคยทำ

เสียงจิ้งจกร้องทักชักสะดุ้ง
ชวนเข้ามุ้งนั่งยิ้มกระหยิ่มขำ
ไม่เดียงสาโง่เขลาต้องเข้านำ
เคยจดจำนึกบทอยากทดลอง

กลั้นใจกอดมือซนไม่พ้นร่าง
ต้องเนื้อนางเสน่ห์ท่วมร่วมสนอง
หอมกลิ่นกรุ่นผิวสงวนนวลละออง
โอบประคองเอนกายที่หมายตา


ลมหายใจแทรกดังภวังค์รัก
เสียงอึกอักอ่อยออดชวนถอดผ้า
เสียงงึมงำพร่าเลือนเจ้าเอื้อนมา
ขอสัญญาแค่ถอดนอนกอดกัน

ภาพสลัวจันทร์ส่องที่ช่องแตก
ตามฝาแยกยลนวลที่ชวนฝัน
รัญจวนจิตชิดกายมิอายจันทร์
เยือนสวรรค์ลูบร่างข้างข้างมือ

เสียงกระเส่าข้างหูโฉมตรูสั่น
ฉอเลาะกันเต็มใจมิไขสือ
เสน่หาร้อนเร่าดั่งเขาลือ
ร่วมกระพือพิศวาสที่บาดทรวง

เอ๊ก.อี่.เอ๊ก เสียงไก่ยั้งใจหยุด
มิเร่งรุดโลมเล้าของเจ้าหวง
จิตประหวัดหวั่นผจญในผลพวง
เหมือนหลอกลวงหวังเคียงแต่เพียงกาย

สำนึกนัยมองเห็นความเป็นหญิง
แม้นแอบอิงคิดถามหาความหมาย
พรหมจรรย์เพียงครั้งหวังทำลาย.
ลูกผู้ชายอย่าทำข่มสำรวม

มิรบเร้าเคล้านวลทบทวนฝัน
นอนกอดกันเสื้อผ้ามิหาสวม
แยกเรื่องรักความใคร่.ไม่กำกรวม
แม้จะท่วมด้วยฤทธิ์กฤติยา

เอ๊ก.อี่.เอ๊ก.เสียงกระชั้นใกล้วันใหม่
ต้องลาไกลคลาดแคล้วไปแล้วหนา
คืนยินยลบนวิมานที่ผ่านมา
ยังเหลือค่าความสาวไร้คาวชาย


กาลเวลาเลี้ยวลดทศวรรษ
คนจรจัดเจอนางที่ห่างหาย
กุมมือมั่นปากอิ่มรอยพริ้มพราย
บอกความหมายมิตรภาพตราบนิรันดร์

เป็นเพียงแค่เศษคนชอบปล้นใจ
แล้วจากไปเรียงร้อยแต่รอยฝัน
ช่วงชีวิตผันผ่านมานานวัน
มิอาจปั้นชีวิตอย่างคิดเอา

บทสรุปโจรปล้นใจบอกไว้ว่า
ควรรู้ค่ารักงาม.หยุดความเขลา
รักหรือใคร่ดีชั่วอย่ามัวเมา
ความรักเรา คือการให้..ใช่.ครอบครอง

I don't like buncombe and backbite personal